Κρίσεις στο ΠΣ: Στο ίδιο έργο θεατές - κείμενο απόστρατου

Oλοκληρώθηκαν τελικά οι τακτικές ετήσιες κρίσεις των Σωμάτων Ασφαλείας  με τις αλλαγές των Αρχηγών σε όλα τα Σώματα και  τις κρίσεις των  Αξιωματικών από τα αρμόδια Συμβούλια. Τα πρώτα σχόλια δεν διαφέρουν σχεδόν καθόλου από αυτά των προηγούμενων χρόνων, αφού και  φέτος είχαμε τις απαραίτητες "βουτιές" στην επετηρίδα μέχρι να βρεθούν οι εκλεκτοί των συγκυβερνώντων κομμάτων, αφού βεβαίως χρειάσθηκε προηγουμένως να παραλειφθούν ή και να αποστρατευθούν ικανοί, στις περισσότερες περιπτώσεις,Αξιωματικοί. Η  υπόθεση Σφακιανάκη , με τις γνωστές κυβερνητικές παλινωδίες,που σχολιάσθηκε και συζητήθηκε αρκετά,είναι μία  χαρακτηριστική από αυτές τις πολλές  περιπτώσεις. Ο Σφακιανάκης προφανώς, εκτός από τις πολλές και σημαντικές επιτυχίες που έχει να επιδείξει η διεύθυνση της δίωξης του ηλεκτρονικού εγκλήματος που προίσταται,σε ένα πολύ ευαίσθητο για το σύνολο της κοινωνίας τομέα, "πλήρωσε" για την αναγνωρισιμότητά του η οποία, δυστυχώς γι αυτόν υπερβαίνει  κατά πολύ αυτήν του αναπληρωτή Υπουργού. 

     Δυστυχώς για άλλη μια χρονιά τα  υπηρεσιακά ή επιχειρησιακά κριτήρια και κατά συνέπεια η αξιοκρατία  φαίνεται,σε αρκετές περιπτώσεις, να υστέρησαν έναντι των ¨"γνωστών κριτηρίων", αυτών που επί πολλά χρόνια καθιστούν προβληματική,γραφειοκρατική,δύσκαμπτη και αναποτελεσματική,  στο σύνολό της τη δημόσια διοίκηση.

    Οι επιπτώσεις βέβαια δεν σταματούν εδώ, αφού πέρα από το αίσθημα της άνισης μεταχείρισης και της αδικίας.,τίθενται παρά την θέλησή τους,στο περιθώριο αποστρατευόμενοι ή παραλειπόμενοι Αξιωματικοί, σε μικρές κυρίως ηλικίες  (πενήντα εως πενηνταπέντε ετών στην συντριπτική  τους πλειοψηφία) ,  στην πιο ώριμη και παραγωγική φάση της σταδιοδρομίας τους τη στιγμή μάλιστα που η πολιτεία έχει επενδύσει ξοδεύοντας αρκετά χρήματα, σε μία πολύ κρίσιμη για όλους μας περίοδο,για την εκπαιδευσή τους και την επιμορφωσή τους. Εξάλλου προκαλείται  το κοινό περί δικαίου αίσθημα και ενισχύεται ο κοινωνικός αυτοματισμός  όταν η αυτιστική μας πολιτεία ενεργεί έτσι, την ώρα που τα ηλικιακά όρια για την συνταξιοδότηση των συμπολιτών μας αυξάνονται  συνεχώς και φθάνουν  στα  εξηνταεφτά χρόνια .

   Το σπουδαιότερο όμως είναι ότι πέραν  των προαναφερθέντων  αναμφίβολα πλήττεται και η επιχειρησιακή ικανότητα των Σωμάτων τα οποία στερούνται των υπηρεσιών έμπειρων και ικανών στελεχών. 

   Η συνέχεια βέβαια παίζεται στις δικαστικές αίθουσες  του ΣτΕ όπου,ασκώντας ένδικα μέσα, προσφεύγουν οι αποστρατευθέντες κατά των εσφαλμένων κρίσεων των αρμοδίων συμβουλίων και πετυχαίνουν, εκτός ελαχίστων,  σπάνιων θα έλεγα  εξαιρέσεων,την ακύρωση των Π.Δ αποστρατείας και την διοικητική και οικονομική αποκατάστασή τους. Πολλοί έχουν χαρακτηρίσει και όχι άδικα την διαδικασία αυτή ως "βιομηχανία παραγωγής στρατηγών" χωρίς βέβαια κανένας να συγκινείται για να αλλάξει κάτι, αφού σχεδόν τα ίδια επαναλαμβάνονται, με διαφορετικούς πρωταγωνιστές,  κάθε χρόνο  επί πολλά χρόνια.

                                                                                                                            Χανιάς    Νίκος

                                                                                                                  Αντιστράτηγος  (ΠΣ) ε.α